Presentatie

Na de creatieve sessie op 9 oktober 2009 werd de samenwerking met de lerarenopleiding stilgelegd. Onze groep telt nu nog twee leden: Fien Van Braeckel en Katinka Wijckmans. Beiden studentes Industrieel Productontwerp. Het is dan ook onze taak om de machines/uitvindingen van de kinderen verder uit te werken en een nieuwe samenwerking aan te gaan met een technische middelbare school die het uiteindelijke ontwerp dan zal maken.
Maar zo ver zitten we nog niet.

Vlak na de creatieve sessie kregen we te horen dat we op vrijdag 15 oktober 2009 een presentatie zouden moeten geven over onze creatieve sessie voor een jury van onze docenten en enkele mensen van mymachine.
We moesten onze sessie en die ideeën die eruit voortvloeiden voorstellen op drie presentatiepanelen.

Op het eerste presentatiepaneel moest het verloop van onze sessie in stappen worden voorgesteld. (Dit verloop kunt u lezen in de vorige blogpost.)


Op het tweede paneel moest de top 3 die de kinderen gestemd hadden kort voorgesteld worden.
De tekening linksboven is een gigantische rollercoaster met een lange kar, op de rollercoaster staan koffers waar uitkomt wat je maar wilt en er ligt ook nog een tapijt onder de rollercoasters.
Op de tekening eronder zie je een "allesrobot", die robot kan doen wat je maar wenst en heeft daar bovenop ook nog eens een televisie in zijn buik.
De derde tekening heeft de titel "Duivelskop" meegekregen van de kinderen. Het is een levend beest, een soort van vos of rat die kaas kan afschieten met zijn vingers en een regenboogstaart heeft.


Het derde en laatste paneel moest een meer uitgebreide omschrijving omvatten van de tekening die de meeste stemmen had vergaard, hoe die is tot stand gekomen en waarom de klas ervoor gekozen heeft.
Zoals misschien wel te verwachten was, heeft de "duivelskop" de meeste stemmen gekregen. De tekeningen waaruit hij is voortgevloeid staan linksboven. Zo zien we de regenboog terugkeren in de staart van de uiteindelijke tekening en ook het kleurrijke en de legende van de robot zien we in de tekening rechtsboven.
Linksonder staan enkele fotootjes van het groepje die de Duivelskop heeft bedacht.

In overleg met de vier juryleden die ons beoordeeld hebben op de presentatie, werd besloten dat we inderdaad de Duivelskop verder zullen uitwerken en dat dit de uitvinding wordt die gemaakt zal worden.

Het wordt een heuse uitdaging voor ons en de technische school die het zal moeten uitvoeren....

Creatieve Sessie

Na 2 weken voorbereidend werk kwam het bezoek aan de klas in zicht.
Op vrijdag 9 oktober 2009 was het zover. We gingen een kijkje nemen in het derde leerjaar van de Vrije Basisschool Drie Koningen te Torhout. Helemaal uitgedost in Falalaland-outfit (want zo, hadden we afgesproken, zou ons fantasieland heten) kwamen we de klas binnen. Met 28 paar ogen (27 leerlingen en Juf Valentine) op ons gericht voelden we ons eerst wat onwennig, maar al gauw bleek dat de kinderen overliepen van enthousiasme, en wat belangrijker was: ze hadden heel erg veel fantasie en sprongen bijna uit hun vel om al die ideeën, die in hun kleine hoofdjes zaten, aan ons mee te delen.

Het lijkt alweer zo lang geleden dat wij nog zo overliepen van fantasie. Dat is net het mooie aan MyMachine; we laten de fantasierijksten onder ons eens hun ideeën verwezenlijken.

De kindjes riepen hun ideeën al gauw door elkaar heen naar ons toe en het werd duidelijk dat we ze vlug moesten voorzien van wat papier en kleurtjes zodat ze alles konden tekenen. Dit deden ze met volle overgave. Hier en daar ging het wat onwennig, maar met wat aanmoediging van één van ons vier was iedereen algauw naarstig aan het tekenen.

We lieten de kindjes na een tijdje samenzitten in groepjes, zodat ze hun ideeën aan elkaar konden vertellen en kiezen welk idee ze verder zouden uitwerken, of misschien wel een soort samensmelting van alle drie de uitvindingen.

Na een vrij lange tekensessie, waarin er werd gevraagd om een legende te maken bij hun tekening, iets wat de kindjes nog niet kenden, maar met wat uitleg erbij tot een goed eind brachten, mochten ze allemaal vooraan komen om uitleg te geven bij hun tekening. Na de uitleg moest er een top 3 gekozen worden. Elk kind mocht 2 cijfertjes op een blaadje schrijven die overeen kwamen met de uitvindingen die hij of zij het mooiste of het beste vond.

De stemmen werden geteld en de top drie werd medegedeeld. Hier en daar zagen we wat beteuterde gezichtjes, wat jammer dat hun uitvinding niet gekozen werd... Maar niet getreurd! Er was nog een heuse diploma-uitreiking met een diploma voor “Beste Uitvinder” voor elk kindje én Juf Valentine. Ook kreeg de klas nog een klein aandenken aan ons bezoek. We vertrokken, na een heel fijne, maar vermoeiende namiddag bij de lieve kindjes, met heel wat ideeën in onze dikke map.

Nu volgt het echt werk....

Hier volgen nog enkele sfeerbeeldjes:

Getuigenissen van de studentes van de lerarenopleiding

Jessie Morel:
Voor mij was het alleszins een heuse ervaring.
Allereerst moest ik om 5 uur ’s morgens uit de veren om de bus te halen, met als eindbestemming de Howest van Kortrijk. De school zag er heel wat moderner uit dan ons gebouw, en groter. We werden vriendelijk ontvangen met een drankje en kregen een creatieve uitleg te verwerken.
Ondertussen was iedereen erg benieuwd bij wie hij ging terecht komen.
Ik zat in de groep met Ellen (uit mijn klas) en Katinka en Fien. We kregen amper tijd om kennis te maken, want er moest gebrainstormd worden. En dat deden we.
Zij stonden voor het eerst voor de klas, maar wij voor het eerst in een lagere school. Ik volg namelijk kleuteronderwijs. We kregen een derde leerjaar toegewezen met 27 kindjes. Het leek ons erg spannend! Maar eenmaal 9 oktober aanbrak en we stonden in de klas, was het gevoel helemaal anders.
Het was een leuke dag. We konden het goed met elkaar vinden en dat versterkte de samenwerkingsband. We konden goed op elkaar inspelen, wat wel erg belangrijk was. De kinderen waren geboeid van de eerste minuut tot de laatste, hoewel sommige toch wel wisten dat we niet echt van Falalaland kwamen. Met onze gekke kledij en vreemde verhalen kregen we de kinderen uiteindelijk zover om een uitvinding te tekenen. Ik had nooit verwacht dat de kinderen zoveel inspiratie hadden. Ze komen op ideeën waarbij een volwassene nooit stil zou staan.
We werden warm onthaald door de juf en dat was ook leuk.
Ik bedank hierbij Elen, Katinka en Fien voor de toffe namiddag!

Ellen Hesbain:
Het was een leerrijke ervaring, my machine.
We moesten tweemaal naar Howest Kortrijk, daar moest ik samenwerken met Jessie (2BAKO), Fien (2IPO) en Katinka (2IPO). Ik vond het een aangename samenwerking. We hebben alle vier hard ons best gedaan om er een geslaagde lesnamiddag van te maken.

Vrijdag 9 oktober:
De leerlingen van het derde leerjaar in Torhout, waren heel erg enthousiast. Ze hebben eerst allemaal zelf een creatief idee op papier gezet en daarna in groepjes van drie 1 uitvinding op papier gezet. De resultaten zijn heel erg tof. De juf van het klasje, was heel erg vriendelijk. We mochten alles gebruiken dat in haar klas stond.
Ik vond het op alle vlakken geslaagd.
Dank aan Fien, Jessie en Katinka. (3 toffe meiden)

Voorbereiding creatieve sessie

Het MyMachine verhaal begon voor ons met een ontmoeting tussen twee departementen van HOWEST. We werden in groepen verdeeld en kregen elk een klasgroep uit een lagere school in de buurt toegewezen. Voor onze groep was dit het derde leerjaar van de Vrije Basisschool Drie Koningen uit Torhout.

Na een korte kennismaking gingen we aan het brainstormen. Het hoofddoel van de tijd die we bij de kinderen zouden doorbrengen, was elke leerling één tekening laten maken van de machine die hij of zij wil en uit al die tekeningen een top drie te kiezen. Maar hoe krijgen we ze aan het tekenen? We kunnen onmogelijk als vier volkomen vreemden de klas binnenvallen en de leerlingen vragen om hun droommachine te tekenen, dat zou problemen opleveren. We konden spelletjes spelen, maar misschien werd het spelletje dan zo leuk dat de kinderen niet meer zouden willen tekenen, of zou er te veel tijd verloren gaan waardoor we op het einde van de dag tekeningloos de klas zouden moeten verlaten. Ook zouden we voorbeelden kunnen geven, maar misschien duwen we de kinderen dan te veel een kant op, zodat ze niet meer zelf zullen nadenken over wat zij willen, wat uiteindelijk het belangrijkste is.

We besloten om een soort toneeltje te spelen, wat als we nu de noodzaak aan tekeningen heel erg duidelijk maakten, zodat de kinderen wisten waarvoor ze moeten tekenen, zouden ze dan niet gemotiveerd genoeg raken? We dachten aan een scenario waarin onze professor/uitvinder spoorloos was en we nu ook zonder nieuwe uitvindingen kwamen te zitten of aan diezelfde professor die dringend uitvindingen moest bedenken omdat er drie boze mannen dat verlangden van hem en hem zouden meenemen of kwaad doen als hij met niks op de proppen kwam. Maar was dat niet wat voor de hand liggend en afgezaagd allemaal? Zou niet iedereen een professor of uitvinder of wetenschapper nemen?

We dachten verder en kwamen op het idee om vier verloren toeristen te spelen uit een soort fantastisch fantasieland, waar men hele leuke dingen heeft. We zouden de kinderen laten vertellen over hun land/stad/huis en zeggen dat wij bij ons, in ons fantasieland wel heel wat leukere dingen hebben en ze vragen of zij ook niet zo’n leuke dingen zouden willen en ze op die manier motiveren om te tekenen.

Na nog wat beraad en enkele alternatieve scenarios en eventuele spelletjes en dergelijke werd besloten om het bovenstaande scenario uit te voeren.

We maakten samen een aanzet voor de lesvoorbereiding die tot in de details verder werd uitgewerkt door de leerlingen van de lerarenopleiding. Er werd afgesproken wie waarvoor zorgt voor de “les” die zal plaatsvinden op vrijdag 10 oktober 2009 in de namiddag.

Intro

MyMachine is een project waarbij kinderen uit het basisonderwijs een machine bedenken, die wordt uitgewerkt door studenten van het hoger onderwijs en tenslotte worden gemaakt door studenten van het secundair (technisch) onderwijs.
Op deze blog kunt u het reilen en zeilen volgen van 4 studenten van HOWEST: Ellen Hesbain, Jessie Morel (beiden lerarenopleiding – kleuteronderwijs), Fien Van Braeckel en Katinka Wijckmans (beiden industrieel productontwerpen).